Τί γράφεις; Τί γράφω;

Για να ξεκινήσει κάποιος να γράφει, είτε γράφει άρθρα σε ιστολόγιο, είτε γράφει συνθήματα σε τοίχους, θέλει και τα απαραίτητα ερεθίσματα. Παρά τις παραινέσεις των φίλων μου να γράψω για «επίκαιρα» θέματα, γιατί θα ανεβάσουν λέει τη δημοτικότητα του blog, εγώ επιμένω πως πρέπει να έχω την ελευθερία να γράφω ό,τι θέλω. Να γράφω ό,τι μου κεντρίζει την περιέργεια, ό,τι με κάνει χαρούμενη, ό,τι με στεναχωρεί. Αυτή είναι η κύρια πηγή έμπνευσης μου – η ελευθερία μου, και δεν έχω σκοπό να «ξεπουληθώ» για λίγες επισκέψεις παραπάνω. Αυτή πιστεύω είναι και η σημαντική διαφορά του blogging απ’ τις συμβατικές μεθόδους γραφής και δημοσιογραφίας. Εξάλλου, στον ίδιο πλανήτη ζούμε, στις ίδιες ουρές περιμένουμε να γεμίσουμε το ντεπόζιτο και στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Είναι δυνατόν να βγάζουμε διαφορετικό ζουμί; Τί να σου πω, που δεν έχεις ζήσει περιμένοντας τρεις ώρες να φουλάρεις;

Φυσικά και θα έρθει με τον καιρό και η επικαιρότητα. Μήπως στον καφέ συζητάμε για το Σκοπιανό όλη την ώρα; Όχι βέβαια. Τα ασήμαντα και μικρά είναι αυτά που μας γεμίζουν τη μέρα. Αυτά είναι που τριβελίζουν το μυαλό μας τις νύχτες και δεν μας αφήνουν να κοιμηθούμε. «Το έκλεισα το μάτι της κουζίνας;», «θα βρω θέση να παρκάρω στον γιατρό αύριο;», «το ρεύμα το πλήρωσα;».

Σίγουρα, ασήμαντο από ασήμαντο, έχει διαφορά. Άλλο είναι να θεωρείς ασήμαντο το βήχα που σε τυραννάει τις τελευταίες μέρες κι άλλο να θεωρείς ασήμαντη τη συμμετοχή της Καλομοίρας στη Eurovision. Τον βήχα μ’ ένα σιροπάκι και δυο ποτήρια τσάι με ρακί τον παλεύεις (γιατροσόφι του μπαμπά που έζησε επί μακρόν εις την κουζουλήν Νήσον), την Καλομοίρα όμως; Εκείνη δεν παλεύεται. Ούτε και οι καρακαλτάκες της TV παλεύονται. Απλά τις παρακολουθείς να παλεύουν μεταξύ τους. Άλλωστε έχουμε παράδοση σαν χώρα στην «ελληνορωμαϊκή».

Ασήμαντα ήθελα να γράφω, γι’ αυτό ξεκίνησα αυτό το blog. Ασήμαντα για σένα, ασήμαντα για τον παραδίπλα, αλλά ίσως σημαντικά για κάποιον άλλο. Η ασημαντότητα έχει το βάρος που της αποδίδουμε, δεν προκύπτει από παρθενογένεση. Κανείς δεν προκύπτει από παρθενογένεση. Κανείς δεν έπεσε έτσι ξαφνικά απ’ τον ουρανό – εκτός κι αν πιστεύεις στα ΟΥΦΟ!

Δεν μπορείς φίλε μου να θεωρείς σημαντικά όσα σου πλασάρουν οι δίπλα σου και να θεωρείς ασήμαντα όσα νιώθει η ψυχή σου. Δεν μπορείς να αυτό-υποβιβάζεσαι επειδή είσαι απ’ τη λάθος μεριά του γκισέ, στην Εφορία. Το χρέος σου το πληρώνεις καθημερινά, με το αίμα σου και με τον ιδρώτα σου. Δεν χρειάζεται να τους παραχωρείς και την ψυχή σου. Θα τα παραχωρήσεις όλα και στο τέλος θα σου μείνει εκείνο το ανεξήγητο φούσκωμα στο στήθος, που σου κόβει την αναπνοή.

Μην τους δώσεις τη χαρά. Κράτα το ταξίδι για τα Κύθηρα δικό σου. Όπως το φαντάστηκες, όπως τ’ ονειρεύτηκες…

ship

[photo via Hans Vink | License: CC-BY]

Advertisements

~ από Mara Lisha στο Μαΐου 12, 2008.

7 Σχόλια to “Τί γράφεις; Τί γράφω;”

  1. Πρώτα απ’όλα πολύ ωραία φωτογραφία 🙂 Συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο, το να γράφεις θέματα επικαιρότητας μπορεί να σου φέρει κόσμο αλλα οι πραγματικοί επισκέπτες του blog σου θα είναι αυτοί που θα έρχονται απο μόνοι τους για να δουν τα νεότερα posts σου και όχι αυτοί που θα ψάξουν στο google για την Καλομοίρα και θα βρουν το site σου.

    Οπότε συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό 🙂

  2. Στο παρατσάκ με πρόλαβες, πριν πέσω για ύπνο! Σου είπα πως είσαι το γούρι μου, έτσι; 🙂
    Χαίρομαι που ΚΙ ΕΔΩ συμφωνούμε. Την καληνύχτα μου και όπως είπαμε: κράτα το ταξίδι για σένα!

  3. Συμφωνώ απόλυτα! Εξάλλου, εμείς δεν έχουμε το άγχος μη μας κόψουνε αν δεν έχουμε μεγάλη αναγνωσιμότητα!!! Μ’αρέσει πολύ το blog σου

  4. Mara βάλε αυτόγραφο! Οδηγίες και πρόσκληση στο Blog85100!

    Αν το έχεις κάνει ήδη ή βαριέσαι αγνόησε μας!

  5. «Θα τα παραχωρήσεις όλα και στο τέλος θα σου μείνει εκείνο το ανεξήγητο φούσκωμα στο στήθος, που σου κόβει την αναπνοή».
    μου αρέσει…

  6. Διαβάζω αυτό το ποστ σου ως συνέχεια του προηγούμενου στο οποίο ήθελα να σχολιάσω α)τι ωραίο κείμενο και β)όπως ισχύει τελικά παντού, έτσι και στα του Τύπου follow the money. Αυτό, λοιπόν, είναι που διαφοροποιεί την κατάθεση απόψεων στα μπλογκς. Δεν υπάρχουν money – σε γενικές γραμμές, τώρα αν κάποιο σκοτεινό συμφέρον θέλει να χρηματοδοτήσει το δικό μου ας μου κάνει ένα μέηλ – μόνο λίγη ανώδυνη ματαιοδοξία του γράφοντα. Επιπλέον, όσον αφορά στον αναγνώστη, δεν είναι ωραία που μπορεί να διαβάσει από τον αγαπημένο του «αρθρογράφο» ό,τι του έρθει στο κεφάλι, από τον ματαιωμένο έρωτά του μέχρι ανάλυση για το σκοπιανομακεδονικό και συνταγές για ταραμοκεφτέδες; Εμένα μ’ αρέσει και συμφωνώ μαζί σου: δεν μπορεί να σου πει κανείς τι να γράφεις, αυτήν την εφημερίδα την εκδίδεις εσύ (μόνο βάλε και κανένα δωράκι μέσα, δεν έχω παρεό για την πλαζ φέτος!).

  7. Συμφωνώ με τον όλο συλλογισμό σου. Δεν χρειάζεται να μιλάς για πολιτική (κοινωνική, οικονομική, εξωτερική, αμυντική κλπ) για να είσαι στην επικαιρότητα. Ότι απασχολεί εσένα, είναι η δική σου επικαιρότητα. Αυτήν ζεις, αυτήν θα μπορέσεις να σχολιάσεις 🙂

    Την καλημέρα μου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: