Τυφλές ελπίδες

Σήμερα έχασα ένα πολύτιμο πλάσμα απ’ τη ζωή μου. Δεν ξέρω πως ν’ αντιδράσω στον πόνο, ακόμα νιώθω το μούδιασμα της έκπληξης. Σ’ αυτόν αφιερώνω το παρακάτω…

Είσαι εκείνος που έψαχνα,
που χρόνια λαχταρούσα,
στην αγκαλιά σου θα ‘θελα
για πάντοτε να ζούσα.

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ’ είδες,
πως θα είμαστε μαζί.
Παραδόθηκα στο κοίταγμα σου,
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου,
έπεσα μες στη φωτιά.

Πόσο επιπόλαια
φέρθηκα μπροστά σου,
βιάστηκα να ξεδιπλώσω
όλα τα φύλλα της καρδιάς.

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ’ είδες,
πως θα είμαστε μαζί.
Παραδόθηκα στο κοίταγμα σου,
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου,
έπεσα μες στη φωτιά.

Advertisements

~ από Mara Lisha στο Ιουνίου 1, 2008.

10 Σχόλια to “Τυφλές ελπίδες”

  1. Τα λόγια είναι φτωχά σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά να θυμάσαι τα καλά του, όποιος κι αν ήταν… Αυτά δίνουν δύναμη για τη συνέχεια…

  2. Δύσκολο πράγμα η απώλεια… κάθε είδους… κουράγιο

  3. κρατά χρωματιστές τις αναμνήσεις …
    φύτεψε μια αγάβη στην μνήμη του
    (στα χωριά το φυτό το λένε και αθάνατο)

  4. Ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.

  5. Σου εύχομαι δύναμη και κουράγιο.
    😦

  6. Mara ta sxolia sou sto epikairo pou diabazw einai polu realistika kai euthigrammismena me to koino aisthima twn bloggers.
    Thewrw pws eisai apo tis liges parousies pou axizei na grafoun sxolia kai de to kanoun mono gia na grafoun kapoia blakeia kai na lene pws suneisferoun sto diadiktuako dialogo.

  7. Πάγια μου τακτική είναι, σε τέτοιες δύσκολες στιγμές, να «μετατρέπω» τη σιωπή σε συνδιαχειριστή της θλίψης και της απώλειας. Πεθαίνει κάποιος πραγματικά, τη στιγμή που «διαγράφουμε» εμείς τη μνήμη του.
    Φίλη Mara, από εμένα δεν θα ακούσεις συμβουλές ή προτροπές. Μια δυνατή «πένα» σαν και τη δική σου, μαζί με τον «ιθύνοντα νου» που την ακολουθά, ξέρει τι να κάνει καλύτερα από τον καθένα…
    Φιλικά!

  8. Σας ευχαριστώ όλους, ξεχωριστά και για διαφορετικούς λόγους. Δεν θα γράψω κάτι παραπάνω, το τραγούδι τα λέει όλα.

  9. καλησπέρα,
    πηγαινοέρχομαι μέρες τώρα στο blog σου και δεν ξέρω τι να σου γράψω. πραγματικά λυπήθηκα για το χτύπημα που σου έτυχε αλλά δεν ξέρω πως να σου το εκφράσω χωρίς να φανεί ότι σε χτυπώ τυπικά στον ώμο. Ξέρω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι για να σε στηρίξω, αλλά θα ήθελα να μπορούσα. σε περιμένουμε όποτε είσαι καλύτερα να έρθεις πάλι κοντά μας.

  10. http://www.newmoonmusic.net

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: