Κάνε μια ευχή

Από την αρχή του αυτό το blog ήταν, και προσπαθεί να παραμείνει «προσωπικό». Προσπαθεί σκληρά, ενάντια στις Σειρήνες της ειδησιογραφίας και της «έγκυρης» ενημέρωσης, απέναντι σε ματαιοδοξίες, σε μπλογκο-μόδες, μπλογκο-πολιτικές και μπλογκο-κινήσεις (κινήματα κατ’ άλλους). Δεν είναι και πολύ εύκολο, ιδίως όταν δημιουργούνται μέσα σου διλήμματα, για το αν βοηθάς την κοινότητα με το να βάλεις το μπανεράκι για το WWF ή αν είναι κίνηση απενοχοποίησης της αδράνειας σου. Για το αν θα δηλώσεις εικαστικά πως υποστηρίζεις τη διδαχή της «θεωρίας της εξέλιξης των ειδών» ή αν αυτό θεωρηθεί αμετροέπεια εκ μέρους σου, από το χριστεπώνυμο ποίμνιο (πλήθος κατ’ άλλους).

Είναι δύσκολο να γράφεις, αλλά να μην παίρνεις απόλυτη θέση για τα όσα συμβαίνουν γύρω σου. Όχι από φόβο, ούτε από ηλιθιότητα, αλλά απ’ ανάγκη να παραμείνεις ελεύθερος από προσκόμματα και ταμπέλες. Από την πρωταρχική ανθρώπινη ανάγκη που θέλει να μη σε καθορίζει μια ετερόκλητη λεζάντα, που σε ωθεί να ξεχωρίσεις απ’ τον όχλο. «Πράσινος, κόκκινος, αριστερός, δεξιός, χριστιανός, άθεος, φιλεύσπλαχνος, απάνθρωπος»…

Μέχρι που φτάνεις στο άκρο των πραγμάτων και τα διλήμματα για τη φύση και τον κόσμο, τα ερωτήματα για τη ζωή και το θάνατο, γκρεμίζονται σαν χάρτινοι πύργοι. Σου φτάνουν μονάχα τα γραπτά του πατέρα της Λυδίας για να καταλάβεις σε τι απύθμενο τέλος έχεις φτάσει. Να μην μπορείς να κάνεις αυτό που η καρδιά σου σε προστάζει: Να βοηθήσεις! Να δώσεις ελπίδα, να κάνεις μια ευχή και να σταματήσει ο χρόνος στις όμορφες στιγμές, τις ξένοιαστες…

Βλέπεις, η Λυδία πολεμά τον καρκίνο κι ο μπαμπάς της παλεύει με τις λίγες ελπίδες που του έμειναν. Απέφευγα τόσο καιρό να αφήσω έστω κι ένα μήνυμα, ν’ αναφερθώ στον αγώνα της. Τό ‘βλεπα σαν ιεροσυλία, να το ζω, αλλά να μην μπορώ να βοηθήσω. Δεν ξέρω αν – δεν ξέρω πως – μπορώ να βοηθήσω.

Δε θα προστρέξω στα όσα έζησα όταν δικοί μου άνθρωποι αντιμετώπισαν την ασθένεια. Δεν έχει αξία. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει μόνο το χαμόγελο του παιδιού.

Θέλω να κάνω μια ευχή για τη Λυδία…

Advertisements

~ από Mara Lisha στο Αύγουστος 5, 2008.

5 Σχόλια to “Κάνε μια ευχή”

  1. Είναι σχεδόν λυτρωτικό να μπορεί κάποιος να εκφράσει με τέτοια ακρίβεια όλα αυτά που νιώθω. Πως έγινε αυτό MaraLisha? Αναρωτιέμαι πως μιλάς μέσα από την καρδιά ΜΟΥ. Ακριβώς οι ίδιες ενοχές με βασανίζουν κι οι ίδιες σκέψεις μου απαγορεύουν να αφήσω σχόλιο διότι νιώθω μικρή, λίγη. όμως τελικά στο κάτω κάτω αυτός ο εκπληκτικός πατέρας για αυτό τα γράφει. Γιατί το χρειάζεται το κουράγιο που του περνούν.
    Μαζί να κάνουμε την ευχή για τη Λυδία. Δεν θέλω να κάνω όμως την τελευταία ευχή της Λυδίας πραγματικότητα, θέλω να τη δω να είναι καλά.
    Σας παρακαλώ ας μείνουν τα παιδιά μακριά από το θάνατο.

  2. Παρακολουθώ κι εγώ τον αγώνα της Λυδίας μέσω του blog και δυσκολεύομαι να γράψω οποιοδήποτε σχόλιο. Νιώθω όπως κι εσείς, Mara lisha και Wilma…

  3. Καλημέρα Mara…
    Δανείζομαι τα λόγια της Wilmas για να σου πω οτι ακριβώς αυτό νιώθω κι εγώ «οι ίδιες ενοχές με βασανίζουν κι οι ίδιες σκέψεις μου απαγορεύουν να αφήσω σχόλιο διότι νιώθω μικρή».
    Εύχομαι κι ελπίζω να πάνε όλα καλά και να φήσουν πίσω όλες αυτές τις άσχημες στιγμές..

  4. Θα είμαι λίγο κυνικός και ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη.
    Κι εγώ νιώθω εξ αποστάσεως τον πόνο της οικογένειας της Λυδίας. Πονάει η καρδιά μου, όταν σκέφτομαι πόσο άδικα στάθηκε η ζωή γι’αυτό το μικρό πλασματάκι. Κι εγώ κι εγώ ενοχές. Αλλά γιατί τόσες; Η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να βοηθήσουμε.
    Είμαστε σχεδόν όλοι άνθρωποι της καθημερινότητας με τα δικά μας προβλήματα, τα οποία θέλουν προτεραιότητα.
    Μόνο νοερά μπορούμε να συμπαρασταθούμε. Και το να βάλεις ένα λινκ ένα μπανεράκι, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χρήσιμο είναι.
    Είχα κάνει ένα ποστ για την Αμαλία και μέσα από το μπλογκ μου μάθανε 3-4 φίλοι μου για την ιστορία της. Κάτι είναι κι αυτό.
    Ο Θεός να φωτίζει αυτήν την οικογένεια και όλες όσες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.

  5. Αυτό ακριβώς είναι που με στεναχωρεί. Που δεν μπορώ να κάνω κάτι, εκτός απ’ το ν’ αφήσω λόγια κούφια κι ανίσχυρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: