Meet Lola

Είναι κοινό μυστικό ανάμεσα στους blogger (σημ. παρατηρήστε πως το αφήνω αμετάφραστο) πως όλοι κι όλες εμείς που γράφουμε ανήκουμε σε δυο φάρες. Τους σοβαρούς κι αυτούς που κάνουν την πλάκα τους. Μην τρέξετε να εντάξετε κάπου αυτούς που δημοσιογραφούν, όπως π.χ. το pressgr κι όλα τ’ άλλα αποκαλυπτικά blogs. Αυτά δεν είναι ιστολόγια, αλλά παραδείγματα της κακής χρήσης – κακοποίησης θα έλεγα – της έννοιας του blogging (πάλι αμετάφραστο). Μην βάλετε στο λογαριασμό και τις εφημερίδες που διαθέτουν στους αναγνώστες τους τη δυνατότητα να σχολιάσουν, γιατί από τη στιγμή που δεν υπάρχει συμμετοχή στα σχόλια από τον συντάκτη, τότε δεν είναι ιστολόγηση, αλλά ενημέρωση. Γενικότερα, η απουσία σχολιασμού (τα σχόλια είναι off) , ή η απουσία του συντάκτη ενός άρθρου από τη διαδικασία του διαλόγου στα σχόλια παραπέμπουν σ’ άλλα βίτσια, ανιστολογικά. (Οι γλωσσολόγοι θα με πάρουν με τις πέτρες για τους νεολογισμούς μου σήμερα).

Είμαστε λοιπόν μόνο εμείς, δυο παρατάξεις, δυο στρατόπεδα, δυο θανάσιμοι εχθροί. Οι σοβαροί κι οι πλακατζήδες! Κι εγώ ανήκω σε ‘κείνες που στερούνται παντελώς της σοβαρότητας τους: κοινώς, κάνω την πλάκα μου! Ξοδεύω το χρόνο μου γράφοντας κείμενα, αναζητώντας μια εικόνα που θα πλαισιώσει ένα άρθρο μου, ένα βίντεο απ’ το YouTube και πάει λέγοντας. Η διαδικασία αυτή με διασκεδάζει αφάνταστα. Είναι ο δρόμος προς την Ιθάκη μου, μέχρι να χρειαστεί να αντιμετωπίσω στο παλάτι τους μνηστήρες, που δεν είναι άλλοι απ’ τα σχόλια των αναγνωστών μου.

Στα σχόλια πέφτει μαχαίρι αν και με στεναχωρεί αυτό. Είναι προφανές άλλωστε. Σχόλια που δεν καλύπτουν τις ηθικές και δεοντολογικές γραμμές μου κόβονται. Όχι αυτά που δε συμφωνούν μαζί μου, αλλά αυτά που δεν έχουν σχέση με το άρθρο, αυτά που ο συντάκτης τους ζει στο δικό του χωροχρόνο, αυτά που περιέχουν τις φράσεις «Αποκαλυπτικό», «Διαδώστε το» κλπ. Έτσι διαμορφώθηκε η «κλίκα» μας κι έμειναν οι συνήθεις γνωστοί-άγνωστοι κι ανώνυμοι απ’ έξω. Κι αυτό δεν είναι μια διαπίστωση της πλάκας, αλλά μια σοβαρή διαπίστωση.

Όπως σοβαρή διαπίστωση είναι κι η ψυχαγωγία μου μέσα απ’ τη γραφή κι απ’ την ανάγνωση. Η απεξάρτηση απ’ τη μοναξιά της TV και της παρέας που πίνει καφέ στο μπιστρό, παίζοντας με το κινητό της, με χαμηλωμένα τα βλέμματα στο πάτωμα λες και απολογούνται για όλα τα στραβά της κοινωνίας μας, και η ενσωμάτωση σε μια κοινότητα ανθρώπων με ίδια ή παραπλήσια ενδιαφέροντα κι ανησυχίες χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς, είναι κι αυτή, μια σοβαρή παράμετρος του blogging.

Μπορεί να μην είμαι η γκουρού του blogging, αλλά ξέρω που, πως και γιατί να ασπάζομαι τους γκουρού. Μπορεί να μην είμαι καθηγήτρια πανεπιστημίου, αλλά ξέρω τι είναι και τι δεν είναι blogging. Μπορεί να μην πηγαίνω σε γκαλά και ημερίδες, αλλά ξέρω να διακρίνω τους σοβαρούς απ’ τους σοβαροφανείς, τους υποκριτές απ’ τους ειλικρινείς και φυσικά, τους ελεύθερους απ’ τους υποδουλωμένους. Μπορεί να μην με αναγκάζουν (ακόμα), αλλά ξέρω να θέτω μόνη μου κανόνες δεοντολογίας σ’ ένα χώρο που οριοθετώ ως χώρο μου. Κι όλα αυτά φίλοι μου συνιστολόγοι, είναι επίσης σοβαρά βήματα προς την ανάπτυξη μιας υγιούς προσωπικότητας, ακόμη κι αν εμείς τα παίρνουμε στ’ αστεία.

Εν κατακλείδι, μπορεί να μην αναλώνομαι με τις φαιδρότητες που κάποιοι ανάγουν σε επιστημονικές ημερίδες, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν έχω εικόνα για αυτά που συμβαίνουν στη μπλογκόσφαιρα. Απλά, απαξιώ. Ανοίγω το αναγνωστικό μου και διαβάζω…

Λό-λα. Πά-ρε Λό-λα το μή-λο. Νά έ-να μη-λο…

Superbus – Lola

Advertisements

~ από Mara Lisha στο Νοέμβριος 2, 2008.

23 Σχόλια to “Meet Lola”

  1. υπάρχουν κι εξαιρέσεις π.χ. υπάρχουν blogs που δεν έχουν δεχτεί ποτέ σχόλια π.χ. πιτσιρίκος, που κατέληξε διάσημος blogger! δεν είναι το πλαίσιο ή η ακολουθούμενη διαδικασία που καθορίζει αλλά η ουσία του τι γράφεται.

  2. Sotomi μου, ο πιτσιρίκος δεν είναι blogger και νομίζω δεν είμαι η μόνη που το υποστηρίζει. Πολιτική σάτιρα, άκρως καυστική και καταγγελτική, χωρίς σχολιασμό. ΟΚ. Αλλά μου μοιάζει περισσότερο με εκμετάλλευση της πλατφόρμας για τη διάδοση του μηνύματος, παρά ιστολόγηση. Αυθαίρετες κι ασήμαντες οι απόψεις μου, αλλά θα δανειστώ μια φράση του αδερφού μου, που λέει «στη μπλογκόσφαιρα είμαστε όλοι αυθεντίες, αρκεί ν’ αντέξουμε την κρίση των αναγνωστών μας». Όταν η «αυθεντία» δεν μπαίνει λοιπόν στη δοκιμασία της κρίσης απ’ τη «μάζα», τότε είναι αυθαίρετη η γνώση της. Όταν ο διάλογος γίνεται αποκλειστικά με ανταπαντήσεις μέσω αναρτήσεων, τότε κάτι πάει στραβά.
    Συμφωνώ πως η ουσία είναι μία, κι αυτή είναι το περιεχόμενο του άρθρου-ανάρτησης, αλλά αν λείπουν και τα άλλα συστατικά τότε εξακολουθεί να μην είναι blogging. Το περιεχόμενο από μόνο του, δεν είναι blogging, για μένα τουλάχιστον.

  3. Υπάρχουν και μια ακόμη κατηγορία – αυτή των cause bloggers, άθεοι, trainspotters, εβραίοι, ορθόδοξοι…

  4. Λοιπόν είμαι μαζί σου εκατό τοις εκατό…
    όταν ήμουν στο Παθ ,που ευτυχώς έφυγα,υπήρχαν οι σοβαροί και οι μή σοβαροί..
    λες και εμείς που έχουμε χιούμορ ή ανεβάζουμε πιο αστεία ποστς είμεθα βλάκες…
    η πλάκα ήταν όμως πως όταν μου καρφωνόταν και ανέλυα πχ Γιανναρά..και δεν ανέλυα το καινούργιο τραγούδι του Ρουβα!!!!!!!
    δεν έβλεπα κάποιον από τους σοβαρούς να παίρνει θέση…
    Οπου κοινώς ακούς πολλά κεράσια ..κράτα μικρό καλάθι…
    Το χιούμορ είναι βασικό στοιχείο της ζωής μας…
    το να μη γράφεις και να μην αναλύεις διαρκώς την κοινωνική πραγματικότητα δε σε κατατάσσσει στους ανθρώπους εκείνους που είναι αδαείς..
    ίσως σε κατατάσσει στους ανθρώπους που κρατούν ένα πιο χαμηλό προφίλ…
    τέλος…
    έκανες τη σωστή διάκριση…
    σοβαροί και σοβαροφανείς…
    Μπον Νουι!

  5. Εγώ πάντως συνεχίζω να κλαίω από τα γέλια με το προπροηγούμενο βίντεο!!!
    XIXIXIXI!!!!
    ΟυΦΦ! Α! Ηρέμησα!
    ΧΑΑΑΑΑΑΧΑΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧα!!!
    ΑΧΑΧΟΥΧΑΧΑ!!!!
    ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ!
    Το βλέπω και το ξαναβλέπω!!!
    Να ‘σαι καλά!!!
    ΧΙΧΙ!!!

    ΥΓ
    Σε όσους αρέσουμε!
    Μ!

  6. Σουπερ οι Superbus ε?:)

    Απλώς σαν «ιστορικό στοιχειο»: ο Πιτσιρίκος είχε και σχόλια ανοιχτά -και από όσο θυμάμαι τα είχε κλείσει και ανοίξει κάποιες φορές.
    Αυτό βέβαια χωρίς καμμιά διάθεση να τον «υποστηρίξω» ή οτιδήποτε σχετικό [άλλωστε τρια+ χρόνια τώρα που μπλογκάρω, δεν τα συνηθίζω αυτά – απλώς χάριν ακριβείας].

    Όσο για το τι είναι το μπλογκινγκ, κουράστηκα εδώ και καιρό να ασχολούμαι.. Με καλύπτει ο ορισμός του weblog = web log (!!).
    Τόσο απλά, τόσο περιεκτικά. Όσοι βρήκαν ευκαιρία να προβάλλουν προβληθούν κλπ κλπ, καλό είναι να ξεκινήσουν από τα βασικά (=ορισμός).
    Η δική μου προσωπική μπλογκόσφαιρα είναι όσοι με ενδιαφέρουν και διαβάζω. Η υπόλοιπη μπλογκοκοινωνία..λίγο αχανής μού πέφτει.

    Καλό σου βράδυ 🙂

  7. @ Abravanel: Όλοι μας είμαστε θεματικοί. Δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω κάποια ιστολόγια σε θεματικά και μη, αλλά υπάρχουν βέβαια και ιστοσελίδες που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα των blogs για να ανεβάζουν τα άρθρα τους που ανήκουν σε μια θεματική κατηγορία. Παράδειγμα το pestaola.gr που επίσης δεν είναι blog, αλλά μια ιστοσελίδα παρουσίασης προϊόντων με σχόλια, όπως πολλές άλλες.
    Αν υπάρχει κάποιο θέμα, αυτό είναι ο τρόπος που αποτυπώνουμε τις σκέψεις μας. Βλέπουμε για παράδειγμα την Ορθοδοξία ή τον αγνωστικισμό μέσα από τα δικά μας μάτια και βασιζόμαστε πάνω στις δικές μας εμπειρίες και πεποιθήσεις. Μπορεί να σχολιάζεις την επικαιρότητα ή να αφιερωθείς στη γλωσσολογία, αλλά αν είσαι blog μπορείς να σχολιάσεις και τα ταξίδια στο φεγγάρι και να επικρίνεις ότι δε σ’ αρέσει σ’ αυτά. Περιορισμός δεν υπάρχει.
    Ένα καλό παράδειγμα «ατόφιου» blogging μπορείς να πάρεις από τη Magica (magicasland.com). Εκεί θα καταλάβεις πως μπορούν να συνυπάρξουν η ευαισθησία, η προσωπικότητα, το ενδιαφέρον για την οικολογία, η αγάπη για τον άνθρωπο και τη φύση, ο ακτιβισμός και τόσα άλλα. Ταυτόχρονα δε, η ίδια διατηρεί κι άλλους τόπους, περισσότερο θεματικούς και λιγότερο blog-like.

    @ Glayki: Άμα σε κατατάξουν… την έβαψες! Ποια είσαι εσύ που τολμάς και καταπιάνεσαι με το Γιανναρά; Ασχολήσου με τη litsa.com και πολύ σου είναι 😀
    Κρατάω το «[…] στους ανθρώπους που κρατούν ένα πιο χαμηλό προφίλ.» Αυτό είναι κάτι που οι «υπερασπιστές» της ανωνυμίας & ψευδωνυμίας μας δεν κατανοούν. Πως ίσως και να μας αρέσει να δρούμε διατηρώντας ένα χαμηλότερο προφίλ.

    @ kikop80: Καλά κάνεις. Υπάρχει σύνδεση της παρούσας με την προηγούμενη ανάρτηση. Είναι η επιβεβαίωση πως η ελευθερία της έκφρασης περιέχει και την ποικιλία και τη σοβαρότητα και τον τρόπο μετάδοσής της. 😉

    @ Citronella: Δε σου απέδωσα τα credits για το βίντεο των Superbus γιατί είχα κι απ’ αλλού ερεθίσματα, (βλ. Anemos – Λόλα να ένα μήλο), αλλά αν με ρωτούσε κάποιος, με περηφάνια θα έλεγα πως το «έκλεψα» από σένα 😀

    Επί του θέματος. Δεν γνωρίζω τον Πιτσιρίκο, ούτε τραβάω κανένα ζόρι μαζί του. Έχω γελάσει αρκετές φορές με τα γραφόμενα του. Πρέπει να είναι ευρηματικός άνθρωπος, αλλά δεν μπορώ να τον αντιμετωπίσω σαν blogger.
    Από τα ιστολόγια του Ν.Δήμου θυμάμαι που έλεγε πόσο δύσκολο ήταν για ‘κείνον να μπορέσει να διατηρήσει μια πάγια τακτική για την αντιμετώπιση των spammers, trolls κλπ. Έλεγε πως ο μετριασμός των σχολίων έτεινε να καταντήσει εργασία πλήρους ωραρίου και η καταπόνηση ήταν μεγάλη. Εγώ φυσικά δεν αντιμετώπισα ποτέ τέτοια προβλήματα. Ούτε βαθιές φιλοσοφικές ανησυχίες αποτυπώνω στο ιστολόγιο, ούτε πολιτική σάτιρα κάνω, ούτε gadgets παρουσιάζω, οπότε για τη δική μου «δημοσιογραφία» (reportage of my life) δεν τρελαίνεται το πανελλήνιο. Πιστεύω όμως πως υπάρχουν οι τρόποι (τεχνικά) που θα του έδιναν τη δυνατότητα να έχει σχόλια στα κείμενά του, χωρίς να χαλά το χρόνο του, τη ζαχαρένια του και να μπορεί να διατηρεί ένα επίπεδο στον ιστότοπό του που θα καλύπτει την αισθητική του. Τα υπόλοιπα μου μοιάζουν με φθηνές δικαιολογίες.

    Προσοχή όμως! Ο καθένας κάνει ότι πιστεύει πως τον γεμίζει και τον ευχαριστεί. Ισχύει απόλυτα το «αν δε σ’ αρέσει, μην τον διαβάζεις». Ισχύει όμως και ο ορισμός του blogging, γιατί όπως αναφέρω και παραπάνω στο σημερινό κείμενο, η κοινωνία αντιμετωπίζει ως σύνολο, φαινόμενο, μόδα – όπως θέλεις το λες, τους bloggers, και ο Πιτσιρίκος, ο titanas, η Mara Lisha και η Citronella μπαίνουν στο ίδιο καζάνι να βράσουν και πρέπει να βγάλουν το ίδιο ζουμί…

  8. Μάρα μου… η ενσυναίσθηση και η ενημερότητα είναι σημαντικά βήματα για τους σοβαρούς και όχι τους σοβαροφανείς…
    Είναι σημαντικό που γνωρίζεις τι ζητάς από το blogging, με τι γεμίζεις, τι αποδέχεσαι και τι αρνείσαι…
    Εμένα μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι…

    Τώρα είδα και το link για το Save the Earth… Θα σε βάλω στην ομπρέλα!!

    Σε φιλώ!

  9. @ brainwaves: Να σου πω ειλικρινά φοβάμαι λίγο πως θα παρεξηγηθώ. Δεν θέλω να χωρίσω τον κόσμο σε blogger και μη. Θέλω να «δηλώσω» μ’ αυτό το αρθράκι πως η ενασχόλησή μου με τα blogs είναι κατ’ ουσίαν μια εσωτερική ανάγκη για διάλογο και γιατί όχι, για ψυχαγωγία.

    Το Save the Earth είναι η πρώτη επίσημη διαδικτυακή κίνηση που υποστηρίζω με μπανεράκι σχεδόν ενάντια στις πεποιθήσεις μου περί της αποτελεσματικότητας τους. Συμμετέχω γιατί θα δραστηριοποιηθώ και εκτός διαδικτυακής κοινότητας, οπότε το αντιμετωπίζω σαν «θυρεό συμμετοχής» 😉

  10. Αποκάλυψη: «… η ψυχαγωγία μου μέσα απ’ τη γραφή κι απ’ την ανάγνωση», αυτό είναι το ζουμί (νομίζω), ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ 🙂 Τους χαιρετισμούς μου.

  11. @ Βλαχοκυριλές: Διαδώστε με, διαδώστε με, κι απ’ τους blogger σώστε με 😀

  12. συγνώμη που επανέρχομαι…αλλά σήμερα στο γυμναστήριο σκεφτόμουν το εξης…
    ένας άνθρωπος που έχει γνωσεις ουσιαστικές…
    ξέρει τον εαυτό του ..
    δεν έχει την ανάγκη να τις επιδείξει…
    συχνά καταλαβαίνω το βάθος ενός ανθρώπου όχι από τα ποστ…
    που βάζει στο blog του αλλά από τα σχόλιά του σε άλλα blog!!!!!!!

  13. Καλημέρα κι από δω. Να σου πω την αλήθεια εγώ χαλαρώνω με τα σχόλια. Προσπαθώ να απλοποιώ την κατάσταση γύρω μου. Το blogging για μένα είναι διασκέδαση. Πορσπαθώ ανάλογα με την διάθεση του αρθρογράου και βέβαια αυτών που γράφει να κάνω και το ανάλογο σχόλιο.

  14. Υπάρχουν blogs που δεν δέχονται σχολιασμό και ακόμα πιστεύω σε αυτά. Δεν είμαι κατά αυτού του μέτρου. Ούτως ή άλλως η κρίση του αναγνωστικού κοινού μπορεί να απορρίψει έλα blog, είτε έτσι είτε αλλιώς. Δεν ντρέπομαι να πω, πως απορρίπτω πλήρως «blogs» όπως το troktiko, vendeta, media.. Δεν έχει πολλή σημασία, αλλά τα πολύ κουτσομπολίστικα θέματα και το blogging άρπα κόλα με ενοχλούν, πλέον.

    ΥΓ. Το τραγούδι λέει «Λόλα, άσε (το μήλο).»
    Τόσα χρόνια μετά.. μάλλον το πήρε.

  15. @wert
    Καλημέρα wert, θα συμφωνήσω μαζί σου εν μέρει για τα blogs χωρίς σχολιασμό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι φίλος μας ο dr.seeng.

  16. Απλά προσυπογράφω. Έστω και με καθυστέρηση.

  17. @apos
    Ευχαριστώ Αργεντίνε μου για την υποστήριξη. Ήμουν σίγουρη πως συμπίπτουν οι απόψεις μας στο συγκεκριμένο θέμα 🙂

  18. Χμμμ.. απλώς μια διευκρίνηση: κρέντιτς θα «ζητούσα» μόνο για δικές μου δημιουργίες (αλλά ούτε κι εκεί το έχω κάνει να σού πω..).
    Εννοούσα απλώς ότι ήρθε κι έδεσε.
    Επίσης διευκρινιστικά, ούτε εγώ γνωριζω Πιτσιρίκο ή τους περισσότερους μπλόγκερς.

    Να σου πω πάντως αυτό που με κουράζει τελικά είναι ότι πάντα και όσες διευκρινήσεις και να δώσεις, πάλι είναι δύσκολο να είσαι σαφής μέσα από τα σχόλια (εκτός αν καταχραστείς τον χώρο, κάτι που τείνω να κάνω τώρα:).
    Καλό μας βράδυ λοιπόν, εντελώς σαφώς!

  19. Ακριβώς! Ακριβέστατα για την ακρίβεια, έστω και καθυστερημένα!

  20. Εγώ πάλι πιστεύω ότι blogging είναι ότι ο καθένας από μας θέλει να είναι!
    Πόσοι bloggers είμαστε, 50.000 ας πούμε;
    Έ τότε θα ‘πρεπε να υπάρχουν 50.000 ορισμοί για αυτήν την έννοια.
    Είναι απλώς ένα μέσο, το οποίο σου δίνει απόλυτη ελευθερία να το χρησιμοποιήσεις όπως θέλεις και νομίζω ότι αυτή η ελευθερία δεν χωράει σε καλούπια.
    Τελικά νομίζω ότι blogging είναι να κάνεις του κεφαλιού σου!!
    Καταπληκτικό το τραγουδάκι Μάρα μου, πάω να το ψάξω!

  21. Πλάκα-ξεπλάκα, προβληματισμένη σε βρίσκω άμα τη επιστροφή μου. Κι εγώ έχω ξεχωρίσει πολλές κατηγορίες εκτός από τις δυο βασικές που περιγράφεις. Κάποια στιγμή πρέπει να το ανοίξουμε αυτό το θέμα. Όλο ιδέες μου βάζεις, κουκλάκι. Και το τραγούδι…ό,τι χρειαζόταν! Φιλιά.

  22. Αγαπητή mara το θέμα χρήζει μεγάλης ανάλυσης, την οποία όμως δεν θα κάνω εδώ και τώρα. Δυο τρία πράγματα θα σας πω μόνο.
    1) Συμφωνώ απόλυτα με την αρτι αφιχθείσα elf. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες, αναάλογα με την οπτική σου γωνία.
    2) Κανένα blog δεν είναι κατακριτέο (ούτε δικαιούμαστε να το κατατάσουμε στα blogs ή όχι) ανάλογα με το αν επιτρέπει τον διάλογο μέσω των σχολίων ή όχι. Τα παραδείγματα του πιτσιρίκου και του dr.seeng είναι ενδεικτικά. Τα blogs μοιάζουν. Σατυρίζουν-καυτηριάζουν και τα δύο την επικαιρότητα, χωρίς να δέχονται σχόλια. Οι λόγοι που το κάνουν μπορεί να διαφέρουν, αλλά γιατί εμείς θα πρέπει να τα βάλουμε σε δυο διαφορετικές κατηγορίες;
    3) Θα διαφωνήσω μαζί σας με τη διαγραφή σχολίων και με τις «κλίκες» (όχι έτσι όπως τις εννοείτε εσείς, αλλά με την κακή τους έννοια). Ναι, blog είναι και η ανάρτηση, και τα σχόλια που τη συνοδέυουν και οι απαντήσεις του συγγραφέα προς αυτά. Η επιλεκτική «φίμωση» δεν είναι και η πλέον δημοκρατικότερη διαδικασία. Στο δικό μου μπλογκ, κατά καιρούς έχουν έρθει πολλοί αναγνώστες που ούτε γνώριζα και εκ των υστέρων διαπίστωσα πως ούτε θα ήθελα να γνωρίσω. Αναγνώστες που είτε με προσέβαλλαν, είτε έγραφαν άσχετα προς την ανάρτηση πράγματα, είτε διαφήμιζαν, είτε είχαν απλώς άλλη αισθητική από τη δική μου. Δεν τους απέρριψα όμως. Πάντα υπάρχει τρόπος μέσα από τις απαντήσεις σου (κύριο στοιχείο του blogging) να αποστασιοποιηθείς, και εντέλει να δώσεις το στίγμα σου, τις προτιμήσεις σου, και να απομακρύνεις ευγενικά αυτούς που δεν θέλουν να ακολουθήσουν το δικό σου μονοπάτι. Ή εντέλει να τους «συμμορφώσεις» και να τους κάνεις αξιοπρεπείς σχολιαστές που πλέον η παρουσία τους δεν θα ενοχλεί κανέναν. Είναι ίσως το πιο δύσκολο task, αλλά εκεί έγκειται για μένα η ικανότητα του blogger να κερδίζει των σεβασμό των υπολοίπων.

    Συγγνώμη που σας κούρασα.
    Καλημέρα.

  23. πολύ ωραίο post. και ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου, αν και πολύ νέα στο σπορ και ομολογουμένως άσχετη, αλλά με το κουσούρι να έχω άποψη πάραυτα, δεν είναι blog η σελίδα του pitsirikou αφού είναι δημοσιογραφική στήλη σε free press σε μηνιαίο περιοδικό αλλά και με εκπομπή στο ραδιόφωνο του sky.
    Τι σχέση μπορεί να έχει η σελίδα ενός ανώνυμου πολίτη που γράφει αυθόρμητα και μετά από σκέψη χωρίς όμως να παίρνει το μέρος του α ή του β και κυρίως χωρίς να εξυπηρετεί συμφέροντα και λογικές της αγοράς και του εμπορίου με το kolonaki.press το media.blog και τα σχετικά?
    Απλώς καμία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: