About hablado

Τις νέες τεχνολογίες και όλα αυτά τα κουραφέξαλα τα είχα γραμμένα στα παλιά μου τα παπούτσια, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Εμένα μου έφτανε μέχρι πρότινος το καλό μου το DVD Player. Τα είχαμε πάρει μισοτιμής, με τα παιδιά απ’ τη δουλειά (πακέτο υπερχονδρικής). Παίζει χαραγμένα, ταραγμένα, αλλοιωμένα, δαγκωμένα, αλλά και τα DivX από το μαγαζί του «θείου απ’ τη Σουηδία».

Μια χαρά πέρναγα όταν πήγαινα στο βίντεο κλαμπ της ξαδερφούλας μου. Με κέρναγε καφεδάκι, λέγαμε τα πιο καυτά κουτσομπολιά της πόλης, βούταγα τη σακουλίτσα με τα τελευταία blockbusters – που μου ‘χε κρατημένα, ένα δυο παλιά ασπρόμαυρα και δακρύβρεχτα all time classics, τον άπατο σε ποπ κόρνια και βουρ για τον καναπέ μου.

Γενικότερα δεν αρνιόμουν σ’ όποιον ή όποια ήθελε να μου πουλήσει ήχο και εικόνα. Όλοι οι «Black» υπαίθριοι επιχειρηματίες κινηματογραφικών υπερπαραγωγών με ήξεραν με το μικρό μου κι έπιναν νερό στ’ όνομα μου! Ανανέωση, αναβάθμιση κι αλλαγή ήταν λέξεις άγνωστες. Μια φέτα οθόνη που λέει κι η μάνα μου κι ένα DVD που όπως είπαμε, παίζει τα πάντα. Καναπές, λιχουδιές (έχω ταινία μέσα μου, δεν βάζω γραμμάριο), κουβέρτα flees με άρωμα βανίλια, ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΗΛΑ και… λιώσιμο τα σαββατοκύριακα.

Αυτά, μέχρι που μπήκαν στη ζωή μου οι νοικάρηδες του δευτέρου, το ζεύγος «αγαπουλίνια». Όλο γλύκα, σιρόπια και technology. Ο Ρωμαίος κι η Ιουλιέτα σε έκδοση WEB 2.0 κι ευτυχισμένο τέλος. Πως λένε στις αμερικάνικες ταινίες «till death do us apart»; Έτσι ακριβώς!

till-death-do-us-apart

[photo via threadless.com | License: FU – Clothes by Augusto Reis]

Παραξενεύτηκα. Αγριεύτηκα θα έλεγα. Εκεί που μιλούσαμε όπως όλοι οι απλοί άνθρωποι για τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, το Πρωτόκολλο του Κιότο, το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού, τσουπ, να σου πεταγόταν το internet, τα blogs, τα wifi spots και άλλα τέτοια ανάρμοστα! Άρχισα να αισθάνομαι αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, απ’ τη γενιά μου, απ’ το φύλλο μου…

Εγώ το Πι-Σι, όταν δεν το τρώω γεμιστό με πατάτες ή μυζήθρα, το ‘χω για να διαβάζω κάνα spam, κάνα viral, κανένα ανέκδοτο από τη JotD και λατρεμένα chain mails. Στη δουλειά βεβαίως βεβαίως. Γιατί στο σπίτι ούτε που τ’ ανοίγω. Ακόμα Windows 98 φοράει το καημένο.

Ταίριαξα όμως με τα «χαμένα» και με έψησαν να ασχοληθώ. «Μόνο τα κοινωνικά σχόλια που κάνεις να γράψεις, όταν πίνουμε καφέ, θα γίνεις hype» μου ‘πε ο Αλέξης γελώντας.
– Και «τι ‘ν’ του χάιπ ωρέ;» ανταπάντησα προσπαθώντας εναγωνίως να βρω χρησιμότητα του απλού και γνήσιου κουτσομπολιού στο διαδίκτυο και να με φανταστώ ως hype blog celebrity.

Blue Screen

[photo via Nancy | License: CC-BY-SA]

Με τα πολλά τον οδήγησα στον υπολογιστή μου, πάτησε το μαγικό κουμπάκι, ανάψαμε τσιγάρο, ανάψαμε και δεύτερο, έψησα ελληνικό και κάπου στο τέταρτο τσιγάρο, λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος έλαμψε μια πανέμορφη μπλε οθόνη με κινέζικα γραμματάκια.

– Πόσο καιρό έχεις να «μπεις»;

– Από το Μιλένιουμ.

– Δεν έχει Millennium. ’98 έχει, απάντησε εκείνος μ’ απορία.

– Από το 2000 αγόρι μου!

– Δύο χιλιάδες, όπως λέμε Mirage 2000;

– Δεν ‘πα να «μοιράζ’» και πεντοχίλιαρα, εγώ από τότε έχω να μπω.

– Μπογιά τότε. Μπλε κατά προτίμηση, είπε με σοβαρό ύφος ο Αλέξης.

– Να την κάνουμε τι; Στο internet δεν θα μπαίναμε;

– Το βάφεις μπλε και το πετάς στη θάλασσα. Μην τυχόν και το βρει κανένας κακόμοιρος στα σκουπίδια και τυραννιέται…

Blue PC

[photo via mrbill | License: CC-BY]

Κι αφού με απογοήτευσε τα μάλα ο Αλέξης, ήρθε κι η Χρύσα να δέσει το γλυκό. «Να πάρεις laptop. Εδώ και τώρα!». Και πήρα. Και στο 134 πήρα και με βάλανε στις λεωφόρους του διαδικτύου, γιατί λέει η PSTN είναι αρχαίο είδος σήμερα, όπως και τα Windows 98, όπως ίσως κι εγώ!

Δύο μήνες είχαν περάσει και αν και εξοικειώνομαι εύκολα με οτιδήποτε νέο, με το laptop είχα καταφέρει ελάχιστα πράγματα. Το είδα σαν εξάρτημα της παλιάς καθημερινότητας μου. Mail κι απ’ το σπίτι, Sudoku online, λίγο παιχνίδι και πολύ διάβασμα.

Παρά τις παραινέσεις των παιδιών, συνέχισα να διαβάζω τις εφημερίδες μου τυπωμένες (για να μη χάνω και τις ένθετες ταινίες), συνέχισα να ακούω τη μουσική μου από το SE W880i, και τα μυθιστορήματα σε έκδοση pocket. Διασκέδαση εξ επαφής ελάχιστη ή και καθόλου δηλαδή.

Αντίθετα, φόρτωσα το σκληρό με δουλειά απ’ το εργαστήριο και γέμισα μέχρι και την τελευταία χαραμάδα ελεύθερου χρόνου με γραφειοκρατία. Σκυλίσια ζωή, σε Web Edition.

– Να κατεβάσουμε το «Vantage Point», είπε ο Αλέξης.

– «Σημείο Υπεροχής» έκραξα εγώ. Δεν μ’ αρέσει να αγνοούν τους ελληνικούς τίτλους, όσο χαζοί και αταίριαστοι και να ‘ναι. Έτσι έμαθα να ξεχωρίζω τις ταινίες, έτσι θα συνεχίσω.

– Θέλω να το δούμε στο σινεμά, είπε η τρίτη της παρέας.

– ΟΚ, αλλά τώρα τι κάνουμε; Αναρωτήθηκα φωναχτά.

– Καραόκε! Said Alexis.

– Καραόκε;

– Ναι, καραόκε, απάντησαν με μια φωνή κι οι δυο τους.

Καραόκε, αλλά όχι ακριβώς όπως το… καραόκε. Στην ουσία ψάχναμε τραγούδια σε γλώσσες άγνωστες και στους τρεις μας, όπως τα γαλλικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά που να συνοδεύονται από τους στίχους τους. Τραγούδια που γνωρίζουμε όλοι μας, αλλά ελάχιστα καταλαβαίνουμε το νόημα τους. Έτσι τιμήσαμε αξέχαστες επιτυχίες όπως το “a far l amore comincia tu” της Raffaella Carrà σε αξιοθέατα της κομμουνιστικής Μόσχας, τινάζοντας το κεφάλι προς τα πίσω (ομαδικά) μέχρις εγκεφαλικού, το “a casa dIrene” του Nico Fidenco, συνοδευόμενο με δυο μποτίλιες κρασί, ως ότου πιάσαμε τα «επαναστατικά», όπως το “Bella ciao” τραγουδισμένο με γαλλικό αξάν, για να καταλήξουμε σε μια ελαφρο-πόπ βερσιόν του θρυλικού Hasta Siempre (Comandante) από τη Nathalie Cordone.

Στο σημείο που επαναλαμβάνεται το ρεφραίν, στη σελίδα γράφει “hablado”, από το ρήμα hablar. Το διαβάζει ο Αλέξης και μας παρακινεί με νεύμα να επαναλάβουμε το ρεφραίν:

Hablado, hablado, μας λέει εις άπταιστον ισπανικήν και λυνόμαστε κι οι τρεις στα γέλια.

Το hablado (spoken, μιλημένος) έμεινε σαν ατάκα και μάλλον έγινε brand name που θα με συντροφεύει από ‘δω κι εμπρός στη νέα, δικτυωμένη και συνδεδεμένη, ηλεκτρονική ζωή μου…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: